Dag 5: Grand Canyon – Monument Valley

4.30am

De wekker gaat. Het is nog aardedonker. Maar om 6.04u gaat de zon op en we zijn nog steeds bij de Grand Canyon dus let’s go! Snel aankleden, tasje met ontbijt inpakken en weg zijn we. In de lobby pakken we twee hete bekers thee. Maar goed ook want buiten is het nog behoorlijk fris en we zijn blij met onze fleece truien. In het aardedonker rijden we het park weer in, zelfs de ranger huisjes zijn nog niet bemand. We rijden rustig, bedacht op eventueel overstekend wild waarvoor hier veel gewaarschuwd wordt.

We parkeren de auto bij het Visitor’s Center en pakken de oranje buslijn naar Yaki Point. Na een fantastische zonsondergang afgelopen avond zetten we wederom ons geld in op de Lonely Planet; Yaki Point zou de place to be zijn voor zonsopkomst. En hoe. Het is sowieso een waanzinnig viewpoint, weer heel anders dan de punten aan Hermit Road. Samen met een aantal andere vroege vogels zoeken we een plekje uit(we hebben er zelfs aan gedacht een dekentje uit het vliegtuig mee te nemen en hiervoor te gebruiken). Rianne gaat haar camera instellen en ik zet het ontbijt klaar – yoghurtjes, broodjes met beleg, fruit en nog steeds twee dampende bekers thee.

Boven op Yaki Point is het toch nog een stukje frisser maar langzaam maar zeker komt de koperen ploert tevoorschijn. Het is een waanzinnig schouwspel van zonnestralen die één voor één de canyon in schijnen. Elke minuut ziet de canyon er anders uit. Ook de stilte is een waar fenomeen. We horen niks behalve af en toe een vogel, het klikken van een enkele camera en beetje wind. Het is heerlijk wakker worden. We blijven tot de zon helemaal op is – net als het ontbijt – en blijven dan nog even zitten om te genieten van het fantastische uitzicht.

Rond half 8 besluiten we terug te gaan naar het hotel. We hebben namelijk om 9u een helicoptervlucht boven de Grand Canyon gepland staan! Om half 9 melden we ons volgens afspraak op het Grand Canyon Airport, waar we worden ingecheckt en gewogen. Je zitplaats wordt namelijk bepaald door middel van de verdeling van het gewicht van de passagiers. We bekijken de safety video en dan wordt onze groep opgeroepen. We krijgen een lifevest om en luisteren naar de laatste instructies(niet aan de rotorbladen komen etc…). Dan is het zover en worden we samen met vier anderen naar een rode, blinkende helicopter begeleidt die met draaiende wieken op ons staat te wachten. Rianne en ik hebben gelukkig een plekje naast elkaar, en zij zelfs bij het raam, wat mooi uit komt zodat ze met de camera mooie plaatjes kan schieten.

De piloot heet ons welkom en onder de klanken van Bob Marley’s “Every little thing is going to be alright”(bewust uitgekozen? vragen wij ons meteen af) stijgen we langzaam op. Het vliegen gaat heel geleidelijk en smooth, helemaal niet eng. We vliegen eerst een tijdje over het bos heen en door de headset worden we bijgepraat over het fenomeen “The Grand Canyon”. Machtige muziek bouwt op en in ene valt de beboste grond onder ons weg en vliegen we boven de Grand Canyon! Ge-wel-dig gezicht! Van alle kanten heb je goed zicht op de machtige kloof en de Colorado rivier. We vliegen hier over de South Rim. Na hier een tijd rond gevlogen te hebben, voel je merkbaar dat de helicopter stijgt en onder de klanken van The Verve’s ‘Bitter Sweet Symphony’ vliegen we de North Rim over. Deze kant is hoger en een stuk groener doordat hier meer neerslag valt. Het is een waanzinnig gezicht!

Langzaam maar zeker keren we terug en na 45 minuten staan we weer veilig aan grond op het vliegveldje. Wát een fantastische ervaring!!!