Dag 4: Baltimore, MD

Een rustdag en dus mogen we uitslapen! Nouja uitslapen, dat heet hier om half 8 vanzelf wakker worden, zelfs na de inspanningen van gisteren. Zal nog steeds wel de jetlag zijn! Maar we hebben geen haast vandaag. Het is de tweede dag van de North American Championships maar voor mij staat er niets op het programma vandaag en dus heb ik een dagje rust om te herstellen van gisteren en me voor te bereiden op morgen. Aangezien actief herstel het beste herstel is en we nog wat de stad willen zien, kunnen we vandaag dus nog even sightseeën.

Allereerst willen we wat ontbijten en dat willen we voor de afwisseling eigenlijk bij een ander tentje doen dan gisteren. We komen er echter achter dat het meeste in de buurt dicht is op zondag en dus gaan we toch maar weer naar de LB Bakery van het Lord Baltimore Hotel. Ook hier hebben ze vandaag een beperkte kaart; de warme keuken is namelijk dicht op zondag. Dat kom je toch eigenlijk niet meer tegen, gesloten op zondag! En dat nog wel in de States…hadden we niet verwacht! Bovendien komt er voldoende volk binnenlopen… Maargoed, we vinden allemaal iets te eten en uiteindelijk kunnen we wel gevoed op pad.

Foto 18-02-18 17 17 18

Het is prachtig zonnig weer maar best koud. De sneeuw van gisterenavond is gelukkig wel weggesmolten. Het is heerlijk struinen zo door de haven, je ziet iedereen genieten van het zonnetje dat ondanks dat het februari is toch al best lekker warm is. We willen in ieder geval de twee resterende schepen van de Historic Ships doen maar gaan eerst naar binnen bij het WTC van Baltimore, waar zich op de 27e etage een zeskantig Observation Deck bevindt. Voor een paar dollar kunnen we erin en voor we het weten staan we in de chique lift waarin we razendsnel naar boven zoeven. Zo snel zelfs dat onze oren ploppen zoals in een vliegtuig. Dan gaan de deuren open en lopen we regelrecht een 9/11 memorial in. Zo. Die hadden we niet aan zien komen. We schrikken er alledrie een beetje van. Buiten voor de deur van het WTC staat namelijk een memorial in de vorm van een verwrongen stuk staal van de Twin Towers uit NYC maar nergens staat aangegeven dat er binnen eveneens een memorial is. En wat voor een. Een hele kant van de zeskant is gewijd aan de mensen van Maryland die bij de aanslagen op 11 september zijn omgekomen. Hun namen staan gegraveerd in het glas waardoor we over de stad heen naar buiten kijken, met daarboven de tekst ‘Together we remember the people from Maryland who perished on 09.11.2001’. Er liggen brokstukken van het Pentagon en meer stukken staal uit de Twin Towers. Met kippenvel en tranen in onze ogen lopen we er stilletjes rond. Inmiddels al zoveel jaar geleden, maar dit bewijst nog eens te meer wat een impact deze gebeurtenis heeft gehad op de mensen in deze stad, de staat en het hele land. Niet te vergeten de gehele wereld.

This slideshow requires JavaScript.

Een stukje verder lopen we onszelf tegen het lijf in een grote spiegel. We nemen een “spiegelselfie” en de spanning breekt, we kunnen weer lachen. De uitkijk over de stad is prachtig, zeker met dit heldere weer. Eenmaal rond zoeven we weer razendsnel naar beneden en staan we weer veilig met beide benen op de grond. En dit was ‘slechts’ 27 etages…

We lopen verder naar de ‘Powerplant’, vroeger het industriegebied van de stad, nu zitten er in de oude, gerenoveerde gebouwen winkels en horecagelegenheden zoals de Starbucks en de boekenwinkel Barnes & Nobles in een oude fabriek uit de tijd van de Industriële Revoluties. Ook als je geen boeken- of koffieliefhebber bent, is het de moeite waard hier even naar binnen te lopen.  Alle oude elementen zijn prachtig gerestaureerd. Wij houden wel van koffie en boeken en dus doen we een bakkie en snuffelen we door de vele boekenplanken.

Omdat dit de laatste dag is in Baltimore waarop we nog dingen kunnen bezichtigen(morgen is weer een wedstrijddag en daarna gaan we naar Washington), besluiten we de Historic Ships af te ronden. We hadden immers een kaartje voor alle vier de boten en we zijn nou eenmaal Hollanders ;-). Nee hoor, het is meer de praktische kant van het verhaal want de overige boten liggen bij de Powerplant en daar zijn we tenslotte toch al. De eerste boot is de USCGC Taney, het laatste bestaande schip dat onderdeel was van de vloot in Pearl Harbor ten tijde van WOII. Dit feit alleen al maakt het een bijzondere boot. Het andere schip is de Lightship Chesapeake, een varende vuurtoren uit 1930. Beide schepen zijn van binnen minder indrukwekkend om te zien dan de voorgaande twee vind ik persoonlijk. Het is vooral erg veel techniek. Desalniettemin hebben we ons weer kostelijk vermaakt op deze koude maar zonnige dag. We drinken nog een drankje in de Ierse pub en gaan dan rustig terug naar het hotel. ‘s Avonds houden we ook ons gemak; er moet immers weer gedanst worden morgen!

This slideshow requires JavaScript.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s