Dag 12: Florida City – Key West

Early rise and shine!! Vandaag is het zover, iets waar we al heen lang naar uitkijken: we gaan naar de Florida Keys! We staan vroeg op en ontbijten aan de uitgebreide ontbijtbar van het Home2Suites by Hilton Hotel in Homestead. Met heerlijk zelfgebakken wafels komen we op gang en om half 10 zitten we in de auto. En Route!

De eindbestemming vandaag is Key West waar we één nacht zullen verblijven(en waarvan we hopen dat het genoeg is. Het reisbureau zei van wel en omdat we al stress hadden over hoe lang we überhaupt moesten gaan, hebben we daar uiteindelijk maar een klap op gegeven). Het is wederom schit-te-rend weer, een azuurblauwe lucht en fantastische temperatuur. En op de Keys zou het alleen maar warmer moeten worden…

Vanaf Homestead rijden we zuidwaarts over het laatste stukje vaste land van Florida. We rijden op de US 1, ookwel de Overseas Highway genoemd, en eenmaal het vaste land verlaten bestaat deze weg uit een aaneenschakeling van 42 bruggen. Alles verandert in het blauw; de lucht is azuurblauw, het water schittert als gesmolten, deinende saffieren om ons heen. Het grijze asfalt van de wegen en de bruggen is slechts een haarfijne scheiding tussen de twee.

De eerste Key die we op rijden is Key Largo en je komt hier meteen in tropische sferen. Felgekleurde huisjes, bootjes en palmbomen wisselen elkaar af. Wie denkt niks te zien op deze rit komt bedrogen uit; je komt ogen tekort om deze wondere, technicolor wereld in je op te nemen. Ons eerste doel is de Midway Cafe & Coffee Bar op Islamorada. Deze tip kwam ik tijdens de voorbereiding tegen in een vlog op Youtube. Bovendien zijn we al een uurtje onderweg en hebben we wel zin in een bakkie koffie! Ook het café is in tropische sferen. Het limoengroene gebouwtje ligt aan de linkerkant van de weg en we kunnen de auto makkelijk een slingertje geven en parkeren. Als we uitstappen is het genieten; de lucht is warm, de zon voelt fantastisch op mijn huid en er is een briesje. Héérlijk!!

Foto 25-02-17 17 54 57

Foto 26-02-17 03 44 41
Wij oefenen even onze ‘Wie Is De Mol?’ pose

We zijn hier uiteraard niet alleen voor de koffie, maar ze verkopen hier ook de originele Key Lime Pie – specialiteit van de Keys en mag alleen zo heten als het ook echt met Key Limes gemaakt is, een soort limoen die alleen op de Florida Keys groeit. We bestellen vier cappuccino’s en stukjes taart en al snel zitten we heerlijk in het tuintje van café te smikkelen. Wat een lekker verfrissend taartje!

We rijden verder… of toch niet. Al snel na deze tussenstop komen we in een file terecht…dat is even flink balen! Het helpt natuurlijk ook niet mee dat er maar één weg heen en één weg terug is. Als er ook maar iets gebeurt… Echter is er gelukkig niets aan hand horen we op de lokale radio, behalve dan dat we zojuist terecht zijn gekomen in een megafile van mensen die op weg zijn naar de jaarlijkse Gigantic Nautical Market…een mega botenparade en alles wat daarbij hoort. Dat hebben wij weer! De fair is van Islamorada tot aan Duck Key en we komen slechts stapvoets vooruit. Uiteindelijk verliezen we hier een dik uur volgens de navigatie.

Foto 25-02-17 19 14 28
Seven Mile Bridge

Vanaf Marathon is er weer goed te rijden en al snel zitten we op de Seven Mile Bridge. Dit maakt een hoop goed. Wat een gezicht! Het blijft fascinerend! Aan het eind van de Seven Mile Bridge op Little Duck Key stoppen we even bij het Veteran’s Memorial Park om even de benen te strekken. Het Memorial Park is vernoemd naar de veteranen die in de nadagen van WWI begonnen aan de bouw van een moderne highway genaamd State Route 4A om de verouderde ferry dienst van het vaste land naar Key West te vervangen. Op Labor Day 1935 gooit een orkaan echter roet in het eten en vernietigt zo goed als alles van de tot dan toe aangelegde State Route 4A, en meer dan 400 mensen komen om het leven. De fundering van de Overseas Railroad die naast de State Route ligt,  blijft echter in tact en uiteindelijk wordt deze fundering, na faillissement van de spoorweg, samengevoegd met de resten van State Route 4A, geasfalteerd en zo ontstaat de Overseas Highway zoals we die vandaag de dag kennen. In de jaren ’80 worden er diverse bruggen vervangen door modernere versies en wordt ook de Seven Mile Bridge aangelegd. Een plaquette in het Memorial Park herinnert hieraan. Op een stuk van de oude brug, waar geen gemotoriseerd verkeer kan komen, staan behoorlijk wat mensen te vissen. We kijken hier een tijdje en spotten ook diverse pijlstaartroggen in het groene water. Een prachtgezicht!

Onze volgende bestemming, slechts een klein stukje verderop, is het Bahia Honda State Park. Je betaalt een kleine fee om het park in te komen maar dan heb je ook wat. Een paradijselijk wit strand waar je kunt zwemmen,  snorkelen, kano’s huren, noem maar op. We besluiten dat we hier even van moeten genieten en leggen onze handdoeken neer in het witste zand wat ik ooit heb gezien. Terwijl papa in de zon blijft zitten, lopen mama, Rianne en ik lekker door het water en proberen de schoonheid van deze plek in ons op te nemen. Wat zouden we eigenlijk graag de tijd hebben om hier een paar dagen te blijven! Lekker een bootje te huren! Even helemaal niks doen! Maar helaas… we worden vanavond in Key West verwacht…

Na hier van genoten te hebben, lopen we de Old Bahia Honda Trail. Dit is een korte trail die naar de Old Bahia Honda Rail Bridge loopt, een oude brug van de originele Overseas Railroad. Het uitzicht is niet te beschrijven zo mooi! We spotten ook nog van bovenaf een manatee!

This slideshow requires JavaScript.

We hebben hier heerlijk genoten maar dit is natuurlijk niet onze eindbestemming voor vandaag. En dus is het En Route! Op naar Key West! Vanaf Bahia Honda Key is het nog een klein uurtje en we genieten van het uitzicht. Even na 16.00u staan we bij het hotel, The Inn at Key West. Het hotel is in koloniale stijl en de voorgevel doet denken aan de grootse huizen op plantages. Het ligt aan de North Roosevelt Boulevard aan de noordzijde van het eiland. We ruimen even de spullen op, kleden ons om en stappen dan weer in de auto en parkeren nabij het centrum. Het hotel verhuurt ook fietsen en we komen er al snel achter dat hier veel gebruik van wordt gemaakt op het eiland, maar we zijn hier maar zo kort dat dat nu geen zin heeft. We zijn het echter allemaal eens dat als je hier een paar dagen zit, je met een gerust hart de auto kan laten staan en lekker het eiland over kan crossen! Oh en wie dacht dat een golfkarretje alleen voor de golfbaan is…think again! Dat is op dit eiland een heel gewoon transportmiddel!

Vanaf de parking lopen we het centrum in en kijken onze ogen uit. De bouwstijl van de huizen, wederom de kleuren en alles geflankeerd door palmbomen en mega bananenplanten; tropischer dan dit kan gewoon niet! We zijn onderweg naar Sloppy Joe’s; een begrip op Key West. Deze bar zit op Duval Street, de hoofdstraat van het eiland en waar veel restaurantjes, bars en winkeltjes zitten. Het is aardig druk maar “gezellig druk” en als ik net een aantal mensen zie vertrekken bij de bar, snel ik naar voren en scoor vier barkrukken. Rianne en ik besluiten om de tropische sfeer door te zetten en nemen een cocktail, paps en mams gaan aan een verfrissend biertje en we nemen er wat kleine hapjes bij. Proost op het goede leven!

Als de drankjes op zijn gaan we verder het eiland verkennen. We zijn mooi op tijd want op Mallory Square begint het volgende spektakel al; de zonsondergang. En die hebben ze hier letterlijk tot een cult verheven. Het is al flink druk op het plein met vuurspuwende straatartiesten, muzikanten, verkopers en natuurlijk toeristen met hun telefoon of camera in de aanslag. Wat een spektakel! Zoiets als een alledaags natuurfenomeen, waar we normaliter nauwelijks meer bij stilstaan, wordt hier gevierd als een grootse gebeurtenis. Zo’n mooi moment, en zo voel je weer even hoe nietig je bent als mens op deze grote aardbol en wat voor invloed de elementen op ons hebben. Want terwijl de laatste stralen van de koperen ploert op ons gezicht schijnt, zie je iedereen genieten als ware aanbidders van de grote ster. Als de zon eenmaal achter de horizon verdwijnt klinkt er luid applaus en gejuich, en de magie verdwijnt. Langzaam komen we weer terug op aarde en tot onszelf. Op dit heerlijke eiland met de zwoele lucht en de zachte bries. Met de palmbonen en bananenplanten die groener dan groen zijn, het glinsterende water van smaragden en saffieren. Met de felgekleurde huisjes en de gezellige, gastvrije inwoners. Key West, I Love You!

This slideshow requires JavaScript.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s